வெள்ளி, 18 செப்டம்பர், 2020

இவர்களில் யாரும் இனி தங்கள் குழந்தைகளை மருத்துவராக்கும் கனவை காண முடியாது!

‘நீட்’ – NEET (National Eligibility cum Entrance Test) – தேசிய தகுதி மற்றும் நுழைவு தேர்வு.

மாணவர்கள் மருத்துவ கல்லூரியில் நுழைந்து படிக்க என்ன தகுதி பிரதான தேவையாக இருக்க முடியும்?

மருத்துவ கல்லூரியில் படிக்க விருப்பமுள்ள மாணவர்கள், மருத்துவ படிப்புக்கு தேவையான பாடங்களான உயிரியல், இயற்பியல் மற்றும் வேதியியல் பாடங்களில் சிறந்த முறையில் தேர்ச்சி பெற்றிருக்க வேண்டும்.


 2017 செப்டம்பரில் ‘நீட்’ தேர்வால் தற்கொலை செய்து கொண்ட அரியலூர் மாணவி அனிதா(வயது 17) தனது 12-ஆம் வகுப்பு பொதுத் தேர்வில் உயிரியல், இயற்பியல் மற்றும் வேதியியல் பாடங்களில் 200 மதிப்பெண்களுக்கு தலா 194, 200 மற்றும் 199 மதிப்பெண்கள் எடுத்தார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. இருப்பினும் அவரால் நீட் நுழைவு தேர்வில் தேர்ச்சி பெற முடியவில்லை. காரணம், மாநில வழி கல்வியில் பயின்ற அனிதாவுக்கு நீட் தேர்வில் மத்திய பாட திட்டமான சி.பி.எஸ்.ஈ முறையில் கேள்விகள் கேட்கப்பட்டது தான்.

இப்படி மருத்துவ படிப்புக்கு தேவையான எல்லா பாடங்களிலும் சிறந்த முறையில் தேர்ச்சி பெறும் மாணவர்களை ஒரு மருத்துவராக பயிற்றுவித்து தகுதி படுத்தும் பொறுப்பு அந்தந்த மருத்துவ கல்லூரிகளுக்கே உள்ளது.

நீட் தேர்வில் தேர்ச்சி பெறுவதால் எவரும் மருத்துவராகிவிட முடியாது. அடுத்த ஐந்து ஆண்டுகள் மருத்துவ கல்லூரிகளில் பயின்ற பிறகே ஒருவர் மருத்துவராக முடியும். இதை நீட் என்ற ஒரு பாகுபாடான நுழைவு தேர்வின் பேரில் ‘தகுதி’ என்று சொல்வதே ஒரு மிகப் பெரிய மோசடி மற்றும் அயோக்கியத்தனம்.

2017 முதல் இன்று வரை தமிழ்நாட்டில் நீட் தேர்வின் காரணமாக 15 மாணவர்கள் தற்கொலை செய்து இறந்துள்ளனர். மருத்துவ கல்லூரிகளில் அனுமதி பெற்று படிக்கும் அனைத்து தகுதிகளும் இருந்தும், வேறு பாட திட்டத்தில் தேர்வை எதிர்கொள்ளும் நிர்பந்தத்தாலும், நீட் தேர்வு பயிற்சிகளுக்கு செலவு செய்து படிக்க இயலாத சூழலாலும் நீட் தேர்வில் தேர்ச்சி பெற முடியாமல் இத்தனை மாணவர்கள் தற்கொலை செய்து கொண்டுள்ளனர்.



தற்கொலைகள் தீர்வாகாது. நீட் தேர்வை ரத்து செய்வதே தீர்வாகும்.

நீட் நுழைவு தேர்வில் மேலும் ஒரு மிகப்பெரிய மோசடி ‘நீட் பயிற்சி மையங்கள்’. கடந்த ஆண்டு(2019) தமிழ்நாட்டிலுள்ள அரசு மருத்துவ கல்லூரிகளில்  நீட் நுழைவு தேர்வின் மூலம் அனுமதிக்கப்பட்ட மாணவர்களில் 3033 பேர் தனியார் நீட் பயிற்சி மையங்களில் பயின்றவர்கள். வெறும் 48 மாணவர்களே தனியார் பயிற்சி மையங்களில் பயிற்சி பெறாமல் தேர்வானவர்கள். இது வெறும் 1.58% மட்டுமே.

அதே போல் தனியார் மருத்துவ கல்லூரிகளில் அனுமதி பெற்ற மாணவர்களில் 1598 பேர் தனியார் பயிற்சி மையங்களில் பயின்றவர்களே. வெறும் 52 பேர் மட்டுமே தனியார் பயிற்சி மையங்களில் பயிற்சி பெறாமல் தேர்வானவர்கள். இது வெறும் 3.15% மட்டுமே.

தனியார் பயிற்சி மையங்கள் மூலம் தேர்வானவர்களில் கூட முதல் முறை தேர்வு எழுதி நுழைந்தவர்கள் 1628 பேர் மட்டுமே. இரண்டாவது அல்லது மூன்றாவது முறை தேர்வு எழுதி நுழைந்தவர்கள் எண்ணிக்கை 3104

இவை அனைத்தும் 2019 நவம்பரில் சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தில் தமிழக அரசால் வழங்கப்பட்ட தகவல்கள். இவற்றை கேட்டறிந்த நீதிபதிகள், “நீட் தேர்வின் மூலம் சமமற்றவர்கள் சமமானவர்களாக நடத்தப்படுகிறார்கள்”, “இதன் மூலம் மருத்துவக் கல்லூரிகளின் கதவுகள் ஏழைகளுக்கு அடைக்கப்பட்டுவிட்டது நிரூபனமாகிறது. இதுவே உண்மை” என்று குறிப்பிட்டனர்.  

இந்த தனியார் நீட் பயிற்சி மையங்கள் ஒவ்வொரு மாணவரிடமிருந்தும் சுமார் இரண்டரை லட்சம்(2,50,000) முதல் ஐந்து லட்சம்(5,00,000) ரூபாய் வரை பயிற்சி கட்டணமாக வசூலிக்கின்றன. ஒவ்வொரு வருடமும் சுமார் 15 லட்சம் மாணவர்கள் வரை நீட் நுழைவு தேர்வை எழுதுகின்றனர். இவர்களில் சுமார் ஒரு லட்சம் மாணவர்கள் தனியார் பயிற்சி மையங்களில் பயின்றாலும் கூட 2,500 முதல் 5000 கோடி ரூபாய் வரை கட்டணம் செலுத்தி இருப்பார்கள்.

நீட் தேர்வினால் தனியார் மருத்துவ கல்லூரிகளின் நன்கொடை/ஆளினர் வீத கட்டணமாக(Capitation Fees) வசூலிக்கப்படும் நிலை இருக்காது என்று வாதிடுபவர்கள், இந்த தனியார் பயிற்சி மைய கொள்ளைகளை பற்றியும் பேச வேண்டும்.

“முந்தைய அரசாங்கம் எடுத்த அனைத்து முடிவுகளையும் நீங்கள் (இந்திய ஒன்றிய அரசு) மாற்றியமைக்கிறீர்கள், இதையும் மாற்றவும். தனியார் கல்லூரிகள் பணம் சம்பாதிப்பதைத் தடுப்பதே நீட்டின் நோக்கம், ஆனால் இப்போது பயிற்சி மையங்கள் பணம் சம்பாதிக்கின்றன.” – நீதிபதி கிருபாகரன்.

இந்திய மக்கள் தொகையில் வெறும் 1.15% பேர் மட்டுமே வருமான வரி செலுத்துபவர்கள்(2019-20 நிதியாண்டு). அதாவது ஆண்டு வருமானம் இரண்டரை லட்சத்துக்கும் மேல் சம்பாதிப்பவர்கள். மீதமுள்ள 128.5 கோடி மக்களின் ஆண்டு வருவாய் இரண்டரை லட்சத்துக்கும் கீழ். இவர்களில் யாரும் இனி தங்கள் குழந்தைகளை மருத்துவராக்கும் கனவை காண முடியாது!

சமீபத்தில் நீட் தேர்வால் தற்கொலை செய்துகொண்டு இறந்த தமிழக மாணவி ஜோதி ஸ்ரீ துர்கா(19 வயது) தனது தற்கொலை வாக்குமூலத்தில் எழுதிய “என்னை மன்னிக்கவும். நான் சோர்வடைந்துவிட்டேன்” (“I SORRY. I AM TIRED”) என்ற வாக்கியம், இந்த நீட் தேர்வு முறையால் கல்வியில் காட்டப்படும் பாகுபாடு, பயிற்சி மையங்கள் என்ற பெயரில் நடக்கும் மோசடிகள், இவற்றால் நசுக்கப்படும் ஏழை-தடுத்தர குடும்பங்களின் மொத்த வலியின் வெளிப்பாடே. கடந்த ஆண்டை விட இந்த வருடம் தமிழ்நாட்டில் இருந்து நீட் தேர்விற்கு விண்ணப்பித்தவர்களின் எண்ணிக்கை 13% வீழ்ச்சி அடைந்துள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது.




நம் மாநிலத்தில், நம் ஏழை-தடுத்தர மக்களின் வரிப்பணத்தில் கட்டப்பட்ட நம் அரசு மருத்துவ கல்லூரிகளில் நம் குழந்தைகளுக்கு படிக்க அனுமதி மறுக்கப்படும் இந்த அநீதிக்கு எதிராக வலிமையான குரல் கொடுக்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் தற்போது இருக்கிறோம்.

பணக்காரர்களுக்காகவும் முதலாளித்துவ லாப வெறிக்காகவும் கொண்டு வரப்பட்ட இந்த நீட் தேர்வினால் கொல்லப்பட்ட மாணவர்களுக்கு இந்திய ஒன்றிய அரசும் மாநில அரசும் தான் முழு பொறுப்பு.

மாணவர்கள் கல்வியில் இதை விட மிகப்பெரிய அடுத்த பேராபத்தாக வரப்போவது ‘புதிய கல்வி கொள்கை 2020’ சட்டம் தான்.  

தமிழ்நாடு போன்ற கல்வியில் சிறந்து விளங்கும் மாநிலத்தின் பறிபோகும் உரிமைகளை மீட்க வேண்டுமென்றால், கல்வி அதிகாரம் மீண்டும் மாநில பட்டியலுக்கு கொண்டு வரப்பட வேண்டும். 1976-ல் அவசர கால(Emergency) நடவடிக்கையாக முன்னாள் பிரதமர் இந்திரா காந்தியால் கல்வி உள்ளிட்ட இன்னும் சில அதிகார உரிமைகள் மாநில பட்டியலில் இருந்து பொது(ஒன்றியம் மற்றும் மாநிலம்) பட்டியலுக்கு மாற்றம் செய்யப்பட்டது. கல்வி பொதுப் பட்டியலில் இருக்கும் வரை அதில் ஒன்றிய அரசின் கையே ஓங்கி நிற்கும்.

அன்புடன்,

ஜெகன்

வியாழன், 10 செப்டம்பர், 2020

நாம் தற்கொலை செய்து கொள்ளலாமா?

இன்று கோவிட்-19 பெருந்தொற்று காரணமாக உலகளவில் முடக்கம் ஏற்பட்டு கோடிக்கணக்கான மக்கள் வேலைகளை இழந்து வாடிக்கொண்டிருக்கிறோம். இருப்பினும் இத்தகைய நடவடிக்கைகளை அரசுகள் எடுப்பதற்கு ஒற்றை காரணம் மட்டுமே உள்ளது. அது, விலைமதிப்பற்ற உயிர்களை காப்பாற்ற வேண்டும் என்பதே!

இன்றுவரை சுமார் 9 லட்சம் உயிர்கள் கொரோனா பெருந்தொற்றுக்கு பலியாகியுள்ளன என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. கொரோனா வைரஸ் உலகின் பணக்காரர்களுக்கு பரவாமல் இருக்குமானால் இத்தகைய நடவடிக்கைகளை அரசுகள் எடுத்திருக்குமா என்றால், நிச்சயம் எடுத்திருக்காது. அதற்கு ஒரு சிறந்த உதாரணம் ‘தற்கொலைகள்’.


உலகம் முழுவதும் ஒவ்வொரு வருடமும் சுமார் 8 லட்சம் மக்கள் தற்கொலை செய்து கொள்கின்றனர். உலக சுகாதார மையத்தின் 2016-ஆம் ஆண்டு புள்ளிவிவரப்படி 7,93,000 பேர் தற்கொலை செய்துள்ளனர். அதில் 79% பேர் குறைந்த வருமானம் ஈட்டும் பிரிவைச் சேர்ந்தவர்கள்.


 

இந்தியாவில் இது மிகவும் மோசம். சமீபத்தில் வெளியான தேசிய குற்ற ஆவண காப்பகத்தின் அறிக்கையின்படி 2019-ல் மட்டும் இந்தியாவில் 1,39,123 பேர் தற்கொலை செய்துள்ளனர். அதில் 92,083(66.2%) பேர் ஆண்டு வருமானமாக 1 லட்சத்துக்கும் கீழே உள்ளவர்கள். தற்கொலை செய்துகொண்ட மேலும் 41,197(29.6%) பேரின் ஆண்டு வருமானம் 1 லட்சம் முதல் 5 லட்சம் வரை உள்ளவர்கள். ஆகமொத்தம் 95.8% பேர் குறைவான வருமானம் ஈட்டுபவர்களே.

தற்கொலை என்பது மன அழுத்தம் போன்ற மனநல பிரச்சனைகளால் மட்டுமே வருவதில்லை. சமூக, பொருளாதார பிரச்சனைகளும் இதற்கு முக்கிய காரணங்களாக இருக்கிறது. இதை உறுதிபடுத்தும் விதமாகவே மேலே குறிப்பிட்ட சமீபத்திய இந்த அறிக்கை உள்ளது.

இந்தியாவில் 2019-ல் தற்கொலை செய்தவர்களில் 10,281(7.4%) விவசாயிகளும், 32,559(23.4%) தினக்கூலி தொழிலாளர்களும், 11599(23.4%) வேலையில்லாதவர்களும் உள்ளனர்.

மொத்த தற்கொலை செய்தோர் எண்ணிக்கையில் 93,061(66.89%) பேர் 18-45 வயதுடைய இளைய சமூகத்தினரே!

தற்கொலை செய்து கொண்டவர்களில் 21,359(15.4%) பேர் இல்லத்தரசிகள். மொத்த பெண் தற்கொலைகள் 41,493(29.8%) பேர்.

மகாராஷ்டிரா, தமிழ்நாடு, மேற்கு வங்கம், மத்திய பிரதேசம் மற்றும் கர்நாடகா ஆகிய ஐந்து மாநிலங்களில் மட்டும் 49.5% தற்கொலைகள் நடைபெற்றுள்ளது.

நகர்புறங்களில் நடைபெறும் தற்கொலைகளில் சென்னைக்கு முதலிடம் – 2461 மரணங்கள்!

விவசாயிகள், தினக்கூலிகள், வேலையில்லாதவர்கள், இல்லத்தரசிகள், இளைஞர்கள் என தற்கொலை செய்துகொள்ளும் சூழலுக்கு தள்ளப்படுபவர்கள் குறைந்த வருமானம் ஈட்டக்கூடியவர்கள் அல்லது வருமானமே இல்லாதவர்களாக இருப்பவர்கள் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. இதை உறுதி செய்யும் விதமாக, பட்டப்படிப்பு மற்றும் அதற்கு மேலே படித்தவர்கள் மொத்த தற்கொலை சதவீதத்தில் வெறும் 3.7% மட்டுமே உள்ளனர்.

இதன் மூலம் கல்வியும், வருமானம் ஈட்டும் சூழலும் ஒருவருக்கு இருந்தால் தற்கொலை செய்யும் சந்தர்ப்பத்தை குறைக்க முடியும் என்பது புரிகிறது.


 

இந்திய துணைக்கண்டத்தின் பிரதான தொழில் விவசாயம். ஆனால், விவசாயிகள் தற்கொலை எண்ணிக்கை தொடர்ந்து அதிகரித்து வருகிறது. விவசாயிகள் தற்கொலைக்கு வங்கிக் கடன்கள் ஒரு முக்கிய காரணம் என்று சொல்லப்படுகிறது. பெரு நிறுவன முதலாளிகளுக்கு பல லட்சம் கோடிகள் வரை கடனை தள்ளபடி செய்யும் அரசுகள், விவசாயிகள் தற்கொலைக்கு காரணமான வங்கி கடன் சுமையை குறைக்க வழிவகை செய்ய வேண்டும். இயற்கை பேரிடர்களால் பயிர்கள் நாசம் அடைவதும் விவசாயிகள் தற்கொலைக்கு முக்கிய காரணமாக இருக்கிறது. உரிய நீர் மேலாண்மை ஏற்படுத்துவதோடு, காடுகளை அழிக்கும் போக்கையும் அரசுகள் கைவிட வேண்டும்.  

தற்கொலை செய்துகொள்ளும் எண்ணம் நம் மனம் மிகுந்த வேதனையில் இருக்கும் போது ஏற்படுகிறது. அந்த சிந்தனையில் இருந்து நாம் வெளியே வந்தால் நிச்சயம் தற்கொலையை தவிர்க்க முடியும். அப்படியான சூழலை கடந்து வந்த சிலரில் சமீப பேட்டிகளில் சாதனையாளர்களான நடிகர் கமல்ஹாசன் மற்றும் இசையமைப்பாளர் ஏ.ஆர்.ரகுமான் உள்ளிட்டோர் கடந்த காலத்தில் தங்களுக்கு தற்கொலை சிந்தனை ஏற்பட்டு இருந்ததாக கூறுவதை பார்க்க முடிந்தது.

உலகில் ஒவ்வொரு 40 விநாடிக்கும் ஒருவர் தற்கொலை செய்து கொள்கிறார். அப்படி ஒருவர் தற்கொலையில் இறக்கும் வேளையில் சுமார் 20-க்கு அதிகமானோர் தற்கொலையை முயற்சித்துக் கொண்டுள்ளனர் என்கிறது உலக சுகாதார மையம்.


‘நாம் தற்கொலை செய்து கொள்ளலாமா?’ என்ற இந்த கட்டுரைக்கான பதில் இதோ...

எனக்கும் ஒரு முறை தற்கொலை செய்யும் எண்ணம் எழுந்துள்ளது! அடுத்த சில நிமிடங்களில் என் கைபேசியில் தற்கொலை தடுப்புக்கான உதவி எண்களை தேடினேன். அரசின் தற்கொலை தடுப்பு சேவைக்கான எண்.104-ஐ உடனே தொடர்புகொண்டு ஒரு ஆலோசகருடன் பேச முடிந்தது.

நம் பிரச்சனையின் காரணத்தை கேட்டு புரிந்துகொண்ட அவர், பிரச்சனை ஏன் ஏற்படுகிறது. அதற்கான தீர்வு என்ன என்று மிக நேர்த்தியாக புரிய வைத்து தற்கொலை சிந்தனையில் இருந்து நம்மை மீளச் செய்கிறார்.

அந்த தருணத்தில் நமக்கு தேவை, நம் மனதை ஆட்கொண்டிருக்கும் அந்த சிந்தனையில் இருந்து வெளிவருவதற்கான ஒரு வெளி.

இதனால் பிரச்சனை தீருமா என்றால், அதை எதிர்கொள்வதற்கான ஒரு சிறிய உதவியை நிச்சயம் அது தரும். நீச்சல் தெரியாமல் குளத்தில் தவிக்கும் ஒருவருக்கு கிடைக்கும் நீச்சல் குழாய்/மரக்கட்டை போன்றது அந்த உதவி. நீந்தப் பழகுவது நம் அவசியம்.

நினைவில் கொள்ளவும் – தற்கொலை தடுப்பு ஆலோசனை எண்.104!

செப்டம்பர் 10 – உலக தற்கொலை தடுப்பு தினம்.

தேசிய குற்ற ஆவண காப்பகத்தின் அறிக்கை இணைப்பு: 

https://ncrb.gov.in/sites/default/files/Chapter-2-Suicides_2019.pdf

அன்புடன்,

ஜெகன்